Hoe:Onthoud je je eigen naam?

Uit Oncyclopedia
Ga naar: navigatie, zoeken
Gorillatrans.gif Hoe? 
Dit artikel maakt deel uit van Oncyclopedia's Hoe?-reeks.

Bekijk meer Hoe?s

Ten Geleide, want daar begint het mee[bewerken]

Iedereen heeft het wel eens meegemaakt. Je staat bij de bakker en plots vraagt men je naam om een of andere reden en wat blijkt: je bent je naam kwijt: 'Heet ik nu Loes of Louise of Loulou, Wiske, Wiesepies,Mejuffer, Juffrouw, Freule, Honingpotje, Ouwe Zeur of Helaba of iets dergelijks. Gelijkaardig voor Wies, Wiesepies, Van Buren, Heer, Jongeheer, Kerel, Rakker,Honingpotje, Bolletje, Hélaba,Louis, Lowie,Lewis,Lodewijk, Lode, Zemelaar en consoorten. Je naam is nogal situatiegevoelig en niet iedereen kent je onder dezelfde naam. Dat is dan ook meer dan normaal. Toch gebeurt het dat je zelf door de bomen het bos niet meer ziet en dus je eigen wachtwoord niet meer kan onthouden voor die situatie. Geheimdoenerij komt dan naar boven en je ontkent straal het bestaan van je vragensteller. Hieronder staat een cursus namen onthouden, vooral dan die van jezelf, zodat je ten aller tijden je naam kan onthouden.

Mijn naam moet hier toch wel ergens te vinden zijn...


Daarna komt nog een stukje tekst en informatie[bewerken]

Hoe men nu juist de eigen naam in gedachten houdt is reeds door velen voor ons als een onopgelost vraagstuk afgedaan. "Het geheugen", roept de één, "sociale constructie", de ander. "Blijf bij je leest" zei de kleermaker tegen de schoenmaker. Niemand die ooit van die truukjes verzint of meegeeft genre: "Denk aan je dochter en eet haar naam op" of "Vraag het aan de wolven". Je komt meestal zelf op je eigen naam terecht, tenzij tot ver in je kindertijd je ouders nog bepalen hoe je heet. Dit is vooral geldig bij namen die van generatie op generatie worden doorgegeven, zoals familienamen. Het onthouden van voornamen vergt een stelsel van wachtwoorden en afkortingen en sociale gegevens die maken dat je jezelf in de ene context Aanmanend Voetkussen mag noemen en in de andere Volksgericht Wanbeheer en in nog een ander ik, Jan Cremer.

Aanmaningen en verwijten[bewerken]

Er gaan ook stemmen op om teneinde het vergeten van namen te voorkomen je goed dient uit te slapen, geen dubbel leven te leiden of het benuttigen van alcoholische dranken tot het uiterste minimum te beperken, meestal ligt dit rond de 2 flessen per dag.

Zie je deze, dan doet je naam er niet meer toe.

Rijmerijmen om je kennis dicht te lijmen[bewerken]

Wat nu volgt zijn levenslessen, knoop ze dus goed in je oren: Het gaat hem er om hoe goed je je voelt bij het nuttigen van je naam. Ben je een gezocht mediafiguur, dan neem je het best een pseudoniem aan bij de bakker en een ander aan de schoolpoort twee dorpen verder. Je hebt dan de keuze uit twee namen en je eigen naam. Hiervoor kan je een ezelsbruggetje verzinnen:

Wij zijn allen Trijntje!
  • Op de trein ben ik Trijntje,
  • Op de bus ben ik pardoes Marloes,
  • En in de winkel een Boerenkinkel (Trien, dus).
  • Heb je me ergens anders gezien,
  • dan ben ik gewoon De Die,
  • Dat Jong of een olievlek op je knie.
  • Je kent me dus niet dan, oh nee, nie.

Deze gemakkelijk te onthouden en tevens onzijdige namen zullen je overal brengen waar je maar wilt. Je zal het op den duur zelf wel geloven dat dit je namen zijn. Heb je nog grote moeite met dit rijmschema, je zal wat meer moeten buiten komen.

Naast deze bestaan er geen opvoedkundige rijmpjes die je je naam doen achterhalen.

Je kan er ook zelf naar laten raden:

Repelsteeltje liet een ander naar zijn naam raden, zo had hij tijd om hem zelf te bedenken.

Achterhaalspelletjes en pictionary[bewerken]

Repelsteeltje stond bekend als een onvolledig half-boosaardig, deels misnoegd wezen. Hij woonde diep in Roodkapjes bos en kon naast het spinnen van goud- en bling-blingdraden ook nog eens langdradig lang wachten op het raden naar zijn naam. Geduld had ie, maar hij was driftig als een Halfling. Toen hij uiteindelijk na drie keer, verspreid over vele jaren, zijn eigen naam hoorde (na te zijn afgeluisterd), zakte hij in grond van schaamte en kwam nooit meer te voorschijn. Hoe zou je zelf zijn bij zo een vals spel. Dit is dus een beproefde, maar tevens gevaarlijke methode om je eigen naam te weten te komen: Je kan er je over schamen. Het Repelstelen wordt maar zelden meer toegepast na de Middeleeuwen. Urbanus heeft er nog een zwaai naar gedaan met zijn "ra-ra-ra wie bennekik".(Raad eens wie ik ben), maar enkel "Manneken"(Knulletje) deed het heel goed en rade alle prijzen bij mekaar.

Een variant op deze manier van namen zoeken zijn verkiezingen. Dit is een nationaal spel om uit te vinden hoe de nieuwe regering, parlementairen en presidenten zullen gaan heten. Het blijft vaak heel spannend tot op het einde. Niet zelden hoort bij een nieuwe naam ook een nieuwe look en stijl. Als een persoon verkeerd gokt, moet hij, volgens de regels van het spel, de naam dragen die het deze keer gehaald heeft. Bijvoorbeeld: Toen er gegokt werd dat Trump de naam was van de volgende president, veranderde het uiterlijk van Obama drastisch. Zijn haar werd Oranje, hij kreeg zelfs een ander accent en ging een muur laten bouwen.

Een groot nadeel van verkiezingen en opiniepeilingen is dat je hierbij nogal wat administratief werk dient te verrichten en soms hele naties moet inschakelen om voor jou een naam te laten kiezen. Het grootste voordeel van deze twee laatste methoden is dat er geen nood is aan een goed geheugen, dit mag lijken op gatenkaas, en dat er helemaal geen creativiteit van jou aan te pas komt. Iedereen mag met een naam opkomen, jij hoeft enkel ja te zeggen of te laten zeggen.

Tot Slot[bewerken]

Dit was in het kort de beschrijving van de meest aangehaalde methoden om je eigen naam terug te vinden. Verder kan het nuttig zijn de te onderscheiden zaken die je naambepaling omvatten wat verder te doorgronden met: